SMT : KERAJAAN TERSILAP LAGI ????

Menelti kenyataan Dato Paud Zarkashi, terfikir saya apakah tindakan kerajaan menukar SMV menjadi SMT beberapa tahun yang lalu,satu lagi kesilapan dalam proses pendidikan negara. Kemarin Timbalan Menteri Pelajaran itu memaklumkan bahawa sebanyak 60 daripada 88 buah SMT di seluruh negara akan ditukar menjadi SMV secara berperingkat-peringkat mulai tahun ini.

Sebagai bekas pelajar SMT (TI),memang amat merasai langkah menjadikan sekolah vokasional sebagai sekolah teknik sesuatu yang amat malang kepada SMT yang asal.

Kesempatan kembali meninjau ke sekolah lama saya (TI Kuantan)betapa sedihnya apabila dimaklumkan bahawa SMT Kuantan yang sebelum menjadi pilihan dan terbaik lagi sudah hilang serinya. Status SMT telah bertukar dari sekolah rebutan ke sekolah pujukan ( pelajar terpaksa dipujuk untuk bersekolah di sini ).

Dimaklumkan untuk memenuhi bilangan kemasukan pun tidak dapat dipenuhi sasaran lantaran permohonan yang berkurangan. Di SMT Kuantan difahamkan penawaran kemasukan terpaksa dilakukan 2 kali untuk memenuhinya maka terpaksa diambil juga pelajar-pelajar yang berkelayakan rendah bagi memastikan operasi persekolahan boleh diteruskan. Kesannya keputusan SPM SMT Kuantan tahun-tahun kebelakangan ini tidaklah segemilang dahulu. SMT tidak mempunyai apa-apa keistimewaan lagi berbanding dengan sekolah harian biasa.

Bagi mengembalikan reputasi SMT sebagai sekolah yang cemerlang, langkah Kementerian Pelajaran itu di sokong dengan memastikan SMT asal diperkasakan semula dan sekolah SMT "convert" mengambalikan menjadi SMV semula bagi mengisi kecenderungan pelajar yang ingin mendalami kemahiran. Sebaliknya 28 SMT yang tinggal mesti dijadikan landasan menyediakan kepada pelajar-pelajar cemerlang untuk bidang profesional seperti bidang kejuruteraan dan senibina.

Suka wanangseri mencadangkan beberapa alternatif bagi mengembalikan status kecemerlangan di SMT yang semakin pudar itu :

i. Menjadikan SMT sebagai Sekolah Menengah Teknik Berasrama Penuh ( SBP). Ini kerana hampir semua SMT telah sedia memiliki asrama, cuma dipertingkatkan saja. Pelajar-pelajar cemerlang PMR yang berminat kepada bidang kejuruteraan dan seni bina ditawarkan ke sini.

ii. Mewujudkan Kelas/sekolah Rancangan Khas jika langkah di atas tak dapat dilaksanakan. Saban tahun permintaan untuk kelas rancangan khas adalah tinggi dan kelas yang sedia ada tidak mencukupi untuk memampung bilanganpelajar cemerlang yang semakin ramai.

iii. Menjadikan SMT sekolah kluster yang memungkinkan sekolah mempunyai autonomi untuk memilih kakitangan, guru, pelajar wujud merancangkan pembangunan sekolah. Ini akan menjadi sekolah menengah teknik daya penarik dan setanding dengan sekolah-sekolah pilihan yang lain.

Peribahasa hari ini " HARAPKAN BURUNG TERBANG TINGGI, PUNAI DI TANGAN DI LEPASKAN"

MBMMBI JANGAN JADI BAHAN UJIKAJI

Harapan mengunung untuk melihat bahasa Kebangsaan akan dimertabatkan dalam sistem pendidikan negara. Pelaksanaan dasar Memertabatkan Bahasa Melayu dan Memperkukuhkan Bahasa Inggeris (MBMMBI) mengantikan PPSMI kini mencetuskan harapan baru untuk melahirkan satu bangsa Malaysia yang BERCAKAP SATU SUARA DAN SATU BAHASA selaras dengan Gagasan 1 Malaysia. Tindakan kerajaan yang ingin mempercepatkan pelaksanaan MBMMBI bermula 2011 ini sangatlah dialu-alukan.

Namun cabaran yang paling besar selain dari penyediaan prarana, kurikulum, buku teks dan tenaga pengajar untuk kedua-dua bahasa Kebangsaan dan bahasa Inggeris antaranya ialah :-

i. Membetulkan sikap dan pegangan beberapa pihak yang memesongkan kenyataan bahawa Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan itu adalah bahasa untuk orang Melayu saja. Inilah pegangan puak-puak cauvinis yang terus mewar-warkan bahawa bahasa Melayu hanya sekadar pada mata pelajaran yang perlu untuk lulus peperiksaan awam sahaja bukannya bahasa untuk pergaulan, pekerjaan, ilmu mahupun perpaduan.

Kalau perlu kerajaan meminda Perlembagaan Negara perkara 152 dari Bahasa Melayu ke Bahasa Malaysia sebagai bahasa Kebangsaan, lakukan jika ianya boleh memperbetulkan persepsi orang Bukan Melayu terhadap bahasa Kebangsaan.

ii.Memastikan semua sekolah dan pusat-pusat pengajian mengunakan bahasa Kebangsaan sebagai bahasa pengantar tunggal termasuk di SJK. Ciri-ciri vernakular dalam sistem pendidikan negara mesti dilenyapkan dan digantikan dengan sekolah satu aliran. Kewujudan sekolah-sekolah yang berteraskan perkauman ini telah menyemaikan bibit pemisahan yang semakin membarah.

iii.Memastikan penguasaan bahasa Kebangsaan lisan dan tulisan serta kepujian dalam matapelajaran itu menjadi syarat wajib untuk meraih pekerjaan, biasiswa melanjut pelajaran dan kenaikan pangkat. Selagi kedudukan bahasa Kebangsaan tiada nilai-nilai pasaran selagi itu bahasa Kebangsaan akan terus dipersendakan.

iv Mewujudkan akta-akta tertentu yang mewajidkan setiap individu dan organisasi mematuhi perkara 152 Perlembagaan Negara. Selama ini walaupun Perlembagaan Negara telah memaktubkan Bahasa Melayu sebagai bahasa Kebangsaan tetapi begitu banyak mencabulkan telah dilakukan oleh pelbagai hak sehinggakan status "kebangsaan" tak ada apa-apa maknanya.

v. Kerajaan mesti berani, bertegas dan tidak boleh berkompromi dengan siapa sahaja yang menentang MBMMBI. Kita tak mahu dasar ini menjadi bahan ujikaji yang hanya merosaKkan perkembangan generasi dalam agenda pembinaan bangsa Malaysia yang satu. Kalau kerajaan tidak serius maka pastilah puak-puak yang meremehkan usaha ini akan besar kepala.

vi. Kerajaan dan semua pihak yang berkaitan seperti pentadbir, guru-guru, ibubapa, PIBG dan murid-murid mestilah memperkasakan sekolah-sekolah yang dihadiri oleh ramai orang Melayu dengan pencapaian yang cemerlang serentak dalam Bahasa Kebangsaan dan Inggeris. Kegagalan murud-murid Melayu akan menjadi tempelakan oleh cauvinis-cauvinis ini.

Wanangseri berharap kerajaan tak menoleh kebelakang lagi. Usaha memertabatkan Bahasa Kebangsaan telah dimulakan dato nenek moyang kita terdahulu, derhaka kita kalau tidak meneruskan perjuang ini. Malu kita kepada sarjana-sarjana asing yang ramai mengagumi dan menguasai bahasa Kebangsaan kita.

Bahasa Kebangsaan kita sudah dituturkan di luar alam Melayu, mengapa pula kita menjadi jijik dengan bahasa sendiri. Kepada seluruh rakyat Malaysia "sekali tuan sanggup menerima kerakyatan Malaysia semestinya tuan sanggup menjunjung apa jua keputusan yang telah menyebabkan tuan menjadi rakyat negara ini".

Peribahasa hari ini:BERJALAN SAMPAI KE BATAS, BELAJAR SAMPAI KE PULAU

BAHASA KEBANGSAAN SEKADAR DI PINGGIRAN

Dah lebih 60 tahun Bahasa Melayu dimaktubkan sebagai Bahasa Kebangsaan oleh Perlembangaan Negara. Namun "tak ada maknanya" kerana hingga kini Bahasa Melayu masih terkial-kial mencari pengiktarafan yang setaraf dengan Bahasa Kebangsaan sebagai Bahasa Utama Negara, Bahasa Ilmu dan Bahasa Perpaduan.

Keadaan semakin celaru, pejuangan para pencinta bahasa Melayu dipandang sepi umpama pengemis di negeri sendiri.Para pelampau seperti Dong Jiao Zong terus mempertahankan pengunaan bahasa Ibunda sebagai pengantar di SJK dengan menjadikan bahasa Kebangsaan sebagai bahasa pinggiran sahaja.

Pemimpin politik terkunci mulut demi survavil politik parti masing-masing yang ingin terus meraih sokongan pengundi pelbagai kaum. Kerajaan pula dah tak boleh buat apa-apa lagi selain hanya sekadar mengisyiharkan bulan Oktober adalah Bulan Bahasa Kebangsaan pada setiap tahun.

Menepati janji PM bahawa gagasan 1 Malaysia mesti berteraskan perlembagaan Negara dan Rukunegara, maka usaha mendaulatkan Bahasa Kebangsaan sebagai bahasa resmi untuk yang digunakan secara betul oleh seluruh rakyat 1 Malaysia mestilah menjadi agenda terpenting kepimpinan Umno sekarang.

Jangan nanti 1 Malaysia menjadi alasan terbaik bagi kelompok-kelompok pelampau kaum ini untuk membuat tuntutan melampau meletakkan bahasa ibunda masing-masing adalah setaraf dengan bahasa Kebangsaan atau lebih rendah dari itu. Kerajaan mesti bertegas dan tidak boleh ditolak lagi dalam soal mendaulatkan bahasa Kebangsaan ini kerana hakikat ianya sedang ditolak beransur-ansur. Justeru beberapa langkah berani perlu disegerakan.

1.Mewujudkan Sekolah 1 Malaysia dengan satu aliran bahasa pengantarnya hanya bahasa Kebangsaan. Bahasa-bahasa ibunda dijadikan matapelajaran yang ditawarkan untuk semua pelajar yang berminat. Sistem persekolahan berasaskan vernakular mesti dilenyapkan.

2.Menjadikan kepujian matapelajaran bahasa Kebangsaan sebagai syarat wajib layak mendapatkan sijil di semua peringkat peperiksaan awam.

3.Menjadikan kepujian dalam mata pelajaran bahasa Kebangsaan sebagai syarat wajib bukan sahaja untuk masuk IPTA tetapi juga meliputi IPTS.

4.Menjadikan kepujian dalam bahasa Kebangsaan sebagai syarat wajib untuk bekerja di sektor awam termasuk perubatan dan sektor kritikal yang lain tanpa pengecualian.

5.Setiap pemohon menjadi warganegara Malaysia mesti lulus ujian penguasaan bahasa Kebangsaan yang dijalankan badan-badan yang diiktiraf oleh kerajaan.

6.Mempercepatkan kelulusan pindaan akta yang memberi kuasa kepada Dewan Bahasa dan Pustaka untuk menghukum sektor awam dan swasta yang gagal mengunakan bahasa kebangsaan dalam urusan resmi dan yang melibatkan urusan dengan orang ramai.

7.Memberi kuasa kepada DBP , menutup, mendenda dan menurun papan-papan tanda, iklan , premis dan sebagainya yang gagal menguna,mengutamakan atau tersalah sruktur dan ejaan bahasa Kebangsaan.

8.Menjadikan kempen pengunaan Bahasa Kebangsaan secara berterusan dan tidak terhad sebagai akvitivi bermusim seperti sambutan Bulan Bahasa Kebangsaan sahaja.

9.Menjadi penguasaan bahasa Kebangsaan sama ada tulisan dan pertuturan kepada pegawai kanan kerajaan dan wakil-wakil sebagai PKI sebelum layak dipertimbangkan ke jawatan yang lebih tinggi.

10.Kegiatan-kegiatan yang merangsang penguasaan bahasa Kebangsaan seperti pertandingan debat, syarahan, berbalas pantun, memberi puisi hendaklah digalakkan dan disiarkan dalam media elektronik secara langsung seperti yang pernah dilakukan dahulu.

11. Menjadikan kebolehan penguasai bahasa Kebangsaan sebagai syarat wajid untuk penawaran biasiswa atau tajaan pengajian, latihan, seminar , kursus dan lawatan di dalam dan luar negara oleh agensi atau GLC.

12. Memberikan biasiswa, anugerah, hadiah dan gelaran yang berprestij kepada
penjuang bahasa, tokoh sastera, tokoh akademik, penterjemah yang mengharumkan negara sama ada di kebangsaan atau antarabangsa.

13.Media seperti radio, TV, cetak dan media baru mestilah berperanan secara tegar dalam memupuk semangat cinta dan suka menggunakan bahasa Kebangsaan kepada seluruh rakyat Malaysia.

Wanangsari amat berharap kerajaan bersungguh-sungguh dalam merealisasikan Bahasa Melayu sebagai bahasa Kebangsaan seperti yang termaktub dalam Perlembagaan Negara. Kalau tidak selamanyalah ia akan dipermainkan dan Perlembagaan Negara sebagai undang-undang tertinggi tidak akan dihormati. Sikap kerajaan yang terlalu memberi muka kepada mereka ini seperti membiarkan telunjuk terus mencucuk mata, beri betis mereka hendakkan paha dan beri mereka susu dibalasnya tuba.

Peribahasa hari ini" ORANG MALING BERTERIAK MALING"

UPNM : PAHANG MELEPAS LAGI ?

Sebagai anak Pahang, Wanangseri sangat gembira bila Dato Saifuddin Abdullah Timbalan Menteri Pengajian Tinggi mengumumkan kampus tetap Universiti Pertahanan Nasional Malaysia (UPNM) akan dibina di Pahang dalam Rancangan Malaysia ke 10 ini. Menurut Tok fuddin perbincangan dengan kerajaan Pahang sedang dilakukan untuk mengenalpasti tapak yang sesuai

Tok Nan telah memberi respon segera bahawa kerajaan Pahang sedang mengenalpasti beberapa lokasi strategik termasuk di lapang sasar TUDM Penor sebagai kampus kekal UPNM.

Namun kenyataan Dato Khaled Nordin Menteri Pengajian Tinggi yang menapikan hasrat itu telah menyebabkan orang Pahang rasa seperti dipermain-mainkan. Macam mana orang nombor 1 dan 2 dalam kementeriaan sama boleh mengeluarkan kenyataan yang bercanggah? Seorang kata "go head RMK 10" seorang lagi kata " will have to wait"

Itulah nasib orang Pahang sering tidak dipedulikan lantaran sikapnya yang tidak mengada-mengadakan atau tidak meminta-minta (Bersyukur dengan apa yang diberi dan reda dengan apa yang dinapi).

Sebagai pendokong kuat BN, Pahang sering dilihatkan sebagai negeri yang baik dan tidak bermasalah maka ianya bolehlah dikesampingkan dahulu. Tumpuan mesti diberikan kepada negeri yang nakal dan beragam seperti Kelantan, Kedah, Selangor, Perak, Pulau Pinang ataupun Terengganu.

Dahulu Pahang dah terlepas UIAM yang mulanya hendak dibina Janda Baik atau Bukit Tinggi. Alih-alih pindah di Gombak, sebelah Janda Baik dan Bukit Tinggi aje. Bila keluar Pahang masuk tol Gombak sayunya hati melihat kampus UIAM yang sepatutnya berada di negeriku Darul Makmur.

Kadang-kadang terfikir juga, untungnya orang Kelantan yang menolak BN tapi mereka banyak dapat yang mereka mau. Di Kelantan ada UMK sebagai hadiah kerana tak sokong BN agaknya. Terengganu nasib baik pernah kalah dapat UDM dan UMT. Pahang dapat juga UMP hasil "convert" dari kolej univesiti.

Wanangseri nak menyeru orang Pahang mari bersama-sama kepimpinan negeri Pahang, Tok Nan, Tok fuddin dan lain-lain meminta PM pastikan UPNM dibina Pahang. Cukuplah kita dipersenda-senda oleh saudara-saudara kita di Kelantan sebagai hanya kuat gendang tapi kosong belaka. Pahang adalah benting kekuatan BN, Pahang adalah anak kandung bukan anak angkat atau anak tiri.

PERIBAHASA "YANG DIKEJAR TAK DAPAT, YANG DIKENDUNG KECICIRAN"

1 MALAYSIA : SISTEM PENDIDIKAN MESTI DIMERDEKAKAN

Tahniah dan bersetuju dengan Dr. Mohd Ridhuan Tee Abdullah atas saranannya supaya MERDEKAKAN PENDIDIKAN PERKAUMAN seperti yang disiarkan melalui Utusan Malaysia 30 Ogos 2009. Hari ini kita mengembira Malaysia telah merdeka 52 namun kita belum gembira dengan sistem pendidikan yang masih jauh bagi hasrat membina identiti BANGSA MALAYSIA YANG MEMILIKI SATU CIRI KEBANGSAAN YANG DIKONGSI BERSAMA.

Sistem pendidikan berteraskan kaum atau vernakular warisan penjajah masih gah mewarnai sistem pendidikan Malaysia merdeka. Kewujudan Sekolah Rendah Kebangsaan (SRK) yang kononnya berstatus "Kebangsaan" gagal meraih orang bukan Melayu meyertainya. Orang Melayu syok sendiri,sedangkan orang Bukan Melayu terus percaya "apa sahaja yang dikatakan KEBANGSAAN" bermakna Melayu dan untuk Melayu sahaja" (Wanangseri telah menyentuh persoalan ini pada 2 dan 17 Disember 2008 yang lalu.

Dasar Pelajaran Kebangsaan yang termaktub dalam Akta Pelajaran 1961 yang berasaskan Penyata Razak 1956 dan Laporan Rahman Talib 1960 menyatakan perpaduan negara mesti bermula penyeragaman sistem pelajaran dengan penekanan kepada pengunaan Bahasa Kebangsaan sebagai bahasa pengantar.

Untuk mencapai matlamat perpaduan itu Penyata Razak dan Laporan Rahman Talib telah mengariskan 3 asas utama itu :-

i. Sistem Persekolahan yang sama bagi semua.

ii. Bahasa Kebangsaan sebagai bahasa penghantar utama di semua
peringkat persekolahan.

iii. Kurikulum dan peperiksaan sekolah yang sama kandungannya dan
bercorak kebangsaan.


Perlaksanaan Dasar Pelajaran Kebangsaan yang ingin menobatkan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan, Bahasa Ilmu dan Bahasa Perpaduan merupakan sumpah dan janji Parti Perikanan yang mendapat mandat besar dalam pilihanraya 1955. Perlaksanaannya disasarkan menjelang tahun 1967 semua sekolah aliran Inggeris akan bertukar kepada sekolah Melayu.Hasilnya tiada lagi sekolah Melayu semuanya menjadi Sekolah Kebangsaan sebaliknya Sekolah vernakular China dan Tamil terus kekal hingga kini.

kehanyutan Kerajaan dalam melaksanakan Dasar Pelajaran Kebangsaan juga menjadi sebagai salah satu penyebab tercetusnya peristiwa 13 Mei 1969. Bahasa Melayu yang diharapkan menjadi bahasa rasmi tidak begitu bererti bila bahasa Inggeris terus digunakan untuk kerja-kerja rasmi termasuk perbahasan Parlimen.Sikap membisu parti Parikatan dalam soal bahasa ini menyebabkan DAP dan PPP telah berani menuntut untuk memberi taraf rasmi kepada bahasa Cina, Tamil dan Inggeris mencabarkan kedudukan bahasa Melayu. Kegagalan kerajaan memberi kepuasan kepada orang Melayu yang inginkan bahasa Melayu dipertabatkan telah dihukum dengan kemerosotan undi kepada Parti Perikan dalam pilihanraya 1969.

Abdul Rahman Yaakob yang mengambil aleh jawatan Menteri Pelajaran selepas itu telah usaha memastikan semua sekolah rendah 1nggeris dikebangsaankan dengan sasaran menjelangkan tahun 1982 semua universiti akan menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa Pengantar. Selpeas tahun 1970 bahasa Melayu telah diletakan ditempat yang tinggi setanding dengan pencapaian bahasa Inggeris.

Walaupun penggunaan bahasa Melayu telah dibukti mampu menjadi bahasa ilmu namun kerajaan masih tidak mampu untuk memperluaskannya atau mengkebangsaankan sekolah Cina dan Tamil seperti yang dilakukan kepada sekolah Inggeris. Ini telah mengasingkan pelajar Melayu yang lebih tertumpu ke sekolah kebangsaan dengan pelajar yang bersekolah Cina dan pelajar India yang bersekolah Tamil.

Justeru ini usaha untuk mencari persamaan semakin sukar kerana proses ini telah menyemarakkan lagi rasa perkauman terus berlaku.Sekolah Kebangsaan telah dilebelkan sebagai sekolah memberi penekanan yang lebih-lebihan kepada soal-soal agama Islam, Sekolah Cina menjadi tempat penyemaian sikap cauvanis Cina dan sekolah Tamil telah melahirkan anak-anak India yang taksub dengan kendiaan.

Akibatnya telah dirasai sekarang.Hari ini terlalu banyak isu-isu sensitif telah dimainkan oleh pelbagai kaum tanpa ada rasa hormat menghormati lagi. Kepala babi di leparkan di kawasan orang Melayu, kepala lembu diarak di pejabat menteri, raja Melayu di umpat keji, Agama Islam di caci hina, bahasa Melayu hanya setaarf sebagai bahasa pasar dan bahasa ibunda serta lain-lain lagi isu yang merangsang perbalahan.

Terlalu banyak yang perlu dilakukan oleh kepimpinan Dato Sri Najib dalam membina sebuah Malaysia yang bersatupadu dan ia perlu mendapat sokongan semua pihak. Tiada lagi istilah "BERANSUR-ANSUR" kerana Malaysia telah berumur 52 Merdeka.Gagasan yang dimulakan oleh Tun Abdul Razak harus diselesaikan oleh anaknya Dato Sri Najib.

Sistem pendidikan yang berteraskan kaum (Vernakular)harus dimerdekakan dengan hanya mewujudkan sekolah satu aliran iaitu Sekolah Kebangsaan di semua peringkat. Sekolah China dan sekolah Tamil hendaklah disusun semula sebagai sekolah Kebangsaan dengan menggunakan bahasa Kebangsaan sebagai pengantar yang tunggal. Jangan ada sistem pendidikan lain dalam sistem pendidikan kita.

Matapelajaran Bahasa-bahasa dan budaya dan kesusteraan Cina dan India wajar dijadikan matapelajaran yang ditawarkan kepada semua kaum. DATO NAJIB MESTI BERANI MELAKUKAN PERUBAHAN KALAU HENDAK 1 MALAYSIA YANG BERTERASKAN PERLEMBAGAAN NEGARA DAN RUKUNNEGARA MENJADI KENYATAAN. KALAU TIDAK SELAMANYA LAH MALAYSIA AKAN TERUS BEGINI.

Peribahasa: JALAN DIASAK ORANG LALU, CUPAK DIPEPAT ORANG MENGGALAS"